Allah (c.c) Vedûd'dur. Yani sizi sevmektedir.
Afuv'dur, çünkü Hadis-i Kudsî'de gelmiştir ki
Allah (Azze ve Celle) şöyle buyurmaktadır:
Ey Ademoğlu,
hiç kimsenin sultanlığından ve gücünden korkma....
benim Sultanlığım durduğu müddetçe.
Ve benim Sultanlığım asla son bulmaz.
Ey Ademoğlu,
rızkın dar olur diye endişelenme... benim hazinelerim dolu olduğu müddetçe.
Ve benim hazinelerim asla bitmez.
Ey Ademoğlu, seni kulluk için yarattım, öyleyse oynama.
Ve senin rızkına ben kefilim, bundan dolayı kendini yorma.
Bedenini değil, kalbini endişe ile yorma diyor.
Kolların bacakların çalışırken, kalbin Allah'a tevekkül etsin.
Uzuvların çalışırken kalbin...
Kalbin Allah'a tevekkül etsin.
Seni kulluk için yarattım, oynayıp durma, rızkına ben kefilim, buna kalbini yorma.
İzzetim ve Celalim için,
sana taksim ettiğim rızka rıza gösterirsen, kalbini ve bedenini rahat ettiririm.
Ve katımda övülmüşlerden olursun.
Fakat taksimatta sana düşenden razı olmazsan eğer...
İzzetim ve Celalim için,
Mutlaka bu dünyayı sana musallat ederim.
Vahşi hayvanlar gibi koşturup durursun.
Sonra yine sana taksim ettiğim kadarından fazlasını bulamazsın.
Ey Ademoğlu, yerleri ve gökleri yarattım, yaratırken de yorulup zorlanmadım.
Senin gıdanı vermek mi beni zora sokacak?
Ey Ademoğlu, benden yarının rızkını isteme, senden yarının amelini bugünden istemediğim gibi.
Ey Ademoğlu,
ben seni seviyorum...
öyleyse senin üzerindeki hakkım, beni sevmendir.